Andreas Vetr

Der Weg nach Oben

Der Weg nach oben ist nach unten.

Immer wieder ertappen Führungskräfte ihr Führungsteam dabei, wenn diese sich fragen, wer denn der Größte unter ihnen sei. Eine gute Führungskraft wird ihre Leute deswegen nicht tadeln. Sie wird ihnen aber eine gute und unerwartete Formel geben, die lautet „hilf anderen“. Führungskräfte fügen Werte durch ihre Hilfe und durch ihre Dienste hinzu. Sie führen über die Hilfsbereitschaft – sie helfen anderen.

Manchmal helfen Außenstehende und tun Dinge in unserem Namen und unsere Teammitglieder fragen uns dann, ob Andere, aus anderen Organisationen, das tun dürften, ohne uns zu fragen. Die Antwort darauf ist: „Wer nicht gegen uns ist, der ist für uns“. Wenn die eigenen Leute, sich mit der „Kontrolle des Wachstums“ mehr beschäftigen als mit dem Service, den sie leisten sollen, werden Führungskräfte meist unruhig. Kinder sind gute Beispiele in diesem Zusammenhang, denn sie sind bescheiden, zeigen Interesse, Neugier, Vertrauen, Unschuld und Zugehörigkeit, sie sind harmlos und ehrlich. So erhalten wir aus diesem Verhalten vier Führungslektionen:

  • Umso größer die Führungskraft, desto mehr hilft sie anderen.
  • Führungskräfte inkludieren andere, wenn sie unterstützen.
  • Jede Hilfe, die gegeben wird, wird auch vergütet.
  • Unterstützende, helfende Führungskräfte müssen in ihrer Einstellung werden wie Kinder.

ENGLISH:

The Way Up is Down

Often, leaders catch their leadership team wondering who among them is the greatest. A good leader will not admonish their people for this. However, they will provide them with a valuable and unexpected formula: “help others.” Leaders add value through their assistance and service. They lead through helpfulness – they help others.

Sometimes, outsiders come in and do things on our behalf, and our team members question whether others from different organizations are allowed to do so without consulting us. The answer to that is, “Whoever is not against us is for us.” When our own people are more preoccupied with “controlling growth” than with the service they should provide, leaders often become uneasy. Children are good examples in this regard because they are humble, show interest, curiosity, trust, innocence, and a sense of belonging. From this, we learn four leadership lessons:

  1. The greater the leader, the more they help others.
  2. Leaders include others when they offer support.
  3. Every assistance given will also be rewarded.
  4. Supportive, helpful leaders must adopt the mindset of children.

TÜRKCE:
Yukarı Yol Aşağıdadır.

Liderler, liderlik ekibini sürekli olarak kendileri arasında en büyük olanın kim olduğunu düşünürken yakalarlar. İyi bir lider, bunun için insanlarını azarlamaz. Ancak onlara değerli ve beklenmedik bir formül verir: “başkalarına yardım et”. Liderler, yardımları ve hizmetleriyle değer katmaktadır. Yardımseverlik üzerinden liderlik ederler – başkalarına yardım ederler.

Bazen dışarıdan gelen kişiler bizim adımıza işler yaparlar ve takım üyelerimiz onlara danışmadan başkalarının da bunu yapabileceğini sorar. Cevabı şudur: “Bizimleyken karşımızda değilse, bizimleyken yanımızdadır.” Kendi insanlarımız, hizmet etmeleri gereken görevden daha çok “büyümenin kontrolü” ile meşgul olursa, liderler genellikle endişelenir. Çocuklar bu konuda iyi örneklerdir çünkü onlar mütevazıdır, ilgi gösterir, meraklıdır, güven duyar, masumiyet ve aidiyet duygusu taşır, zararsız ve dürüsttür. Bu davranışlardan dört liderlik dersi çıkarırız:

  1. Lider ne kadar büyükse, başkalarına o kadar çok yardım eder.
  2. Liderler destek sunduklarında başkalarını da dahil ederler.
  3. Verilen her yardımın karşılığı olacaktır.
  4. Destekleyici, yardımsever liderler çocukların zihniyetini benimsemelidir.